Karate tradycyjne jest sztuką samoobrony, która wyodrębniła się z uprawianego w Japonii budo (sztuka wojenna). Jest oparte na sztuce walki bez użycia broni, która rozwija się od tysięcy lat.

Karate tradycyjne skupia się na rozwijaniu ludzkiego charakteru do takiego poziomu, że zwycięstwo nad przeciwnikiem jest osiągane bez użycia broni z uwzględnieniem Todome-waza.

Technicznie karate tradycyjne składa się z: (1) technik Todome-waza (cios kończący), gdzie jedna technika załamuje obronę przeciwnika poprzez użycie Tsuki (cios pięścią), Uchi (uderzenie), Ate (trzaśnięcie), Keri (kopnięcie) itd.; (2) technik obronnych, które pozwalają uniknąć ataku przeciwnika dzięki zastosowaniu Uke (bloki) lub Tai-sabaki (zejścia ciałem) itd.; (3) technik wspomagających użycie Todome-waza lub technik obronnych takich jak pozbawienie równowagi itd.; oraz (4) duchowych i fizycznych zasad służących prawidłowemu stosowaniu technik karate tradycyjnego jak Sasoi-waza, Kuzushi-waza, do wprowadzenia przeciwnika w Kyo fizyczne lub mentalne. (Definicja karate tradycyjnego, w: Przepisy sędziowskie ITKF, art. 2)

Skip to content